Εμπόδια σε πολλούς τομείς της ζωής τους αντιμετωπίζουν άτομα με χρόνιες παθήσεις, όπως επισημαίνει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (Π.Ο.Σ.Σ.Α.Σ.ΔΙΑ).
Ένα από αυτά είναι η έλλειψη νοσηλευτικής υποστήριξης στους δημοτικούς παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς. Η Π.Ο.Σ.Σ.Α.Σ.ΔΙΑ. έχει γίνει αποδέκτης αναφορών από γονείς παιδιών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια στην εγγραφή ή τη συνέχιση της φοίτησης των παιδιών τους σε δημοτικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, λόγω έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι οικογένειες αναγκάζονται είτε να διακόψουν τη φοίτηση των παιδιών τους, είτε να επωμιστούν το κόστος ιδιωτικής νοσηλευτικής υποστήριξης.
Για τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου και εφαρμόσιμου πλαισίου νοσηλευτικής υποστήριξης, που να διασφαλίζει την υγεία, την ασφάλεια και την ισότιμη συμμετοχή όλων των παιδιών στην προσχολική αγωγή, πρέπει να γίνουν συγκεκριμένες ενέργειες, όπως:
- Πανελλαδική καταγραφή της υφιστάμενης νοσηλευτικής στελέχωσης των δημοτικών παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, των αναγκών που παραμένουν ακάλυπτες και των οργανικών θέσεων που συστάθηκαν στο πλαίσιο της πρόσφατης διαδικασίας τροποποίησης των ΟΕΥ.
- Θεσμοθέτηση ελάχιστης υποχρεωτικής νοσηλευτικής στελέχωσης ανά δήμο, με πρόβλεψη τουλάχιστον μίας οργανικής θέσης νοσηλευτή/νοσηλεύτριας ΠΕ ή ΤΕ και αναλογική ενίσχυση ανάλογα με τον αριθμό των δομών, των παιδιών και τις πραγματικές ανάγκες.
- Καθιέρωση ειδικού μηχανισμού άμεσης νοσηλευτικής κάλυψης, όταν προκύπτουν νέες ανάγκες κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, με δυνατότητα αξιοποίησης διαθέσιμου προσωπικού ή, όπου απαιτείται, ταχείας πρόσληψης.
- Διασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης και επιμόρφωσης, ώστε η υποστήριξη των παιδιών να μην εξαρτάται από τις οικονομικές δυνατότητες των οικογενειών ή του εκάστοτε δήμου.
Ακόμη ένα καίριο θέμα για τα άτομα με ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 που θίγει αυτή τη φορά η Πανελλήνια Ομοσπονδίας Ενώσεων Στρατιωτικών (Π.ΟΜ.ΕΝ.Σ.) αφορά στην ανάγκη επέκτασης των διοικητικών διευκολύνσεων για στρατιωτικούς γονείς τέκνων με διαβήτη τύπου 1.
Σύμφωνα με την ισχύουσα Υπουργική Απόφαση άτομα με αναπηρία θεωρούνται, μεταξύ άλλων, τα ανήλικα τέκνα με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 50% λόγω σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Ωστόσο, με τη συμπλήρωση του 18ου έτους, τα τέκνα αυτά παύουν να εμπίπτουν στη συγκεκριμένη ειδική πρόβλεψη, παρά το γεγονός ότι ο διαβήτης τύπου 1 αποτελεί μια χρόνια, μη αναστρέψιμη πάθηση, και οι ανάγκες καθημερινής παρακολούθησης και υποστήριξης παραμένουν αμετάβλητες. Η ενηλικίωση δεν εξαλείφει τις ανάγκες διαχείρισής της ούτε τις οικογενειακές υποχρεώσεις, ιδίως κατά την περίοδο των σπουδών.
Η προτεινόμενη τροποποίηση της Υπουργικής Απόφασης στοχεύει στη συνέχιση της ειδικής προστασίας, των ευεργετικών μέτρων και των διοικητικών διευκολύνσεων για τον στρατιωτικό γονέα και μετά την ενηλικίωση του τέκνου με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, καθώς η συμπλήρωση του 18ου έτους δεν αναιρεί τις διαρκείς ανάγκες φροντίδας. Συγκεκριμένα, η προστασία αυτή να καλύπτει τέκνα έως το 25ο έτος της ηλικίας τους, υπό την προϋπόθεση ότι φοιτούν σε αναγνωρισμένες σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ή ΣΑΕΚ. Παράλληλα, να εξεταστεί η δυνατότητα περαιτέρω παράτασης της υποστήριξης και μετά το 25ο έτος, εφόσον τεκμηριώνεται η ύπαρξη αυξημένων αναγκών, ώστε η μέριμνα για τη στρατιωτική οικογένεια να ανταποκρίνεται στις πραγματικές και συνεχείς απαιτήσεις της πάθησης.
