Με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Κυστικής Ίνωσης, σήμερα 21 Νοεμβρίου, ο Σύλλογος για την Κυστική Ίνωση ενώνει τη φωνή του με τους χρόνια πάσχοντες και τους συλλόγους σε ολόκληρη την Ευρώπη, αναδεικνύοντας τις ανάγκες, τις προκλήσεις και τις διεκδικήσεις των ανθρώπων που ζουν με τη νόσο.
Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική πρόοδος και οι νέες καινοτόμες θεραπείες έχουν αλλάξει σημαντικά την πορεία της Κυστικής Ίνωσης, προσφέροντας σε πολλούς πάσχοντες καλύτερη ποιότητα ζωής και νέες προοπτικές για το μέλλον.
Ωστόσο, η πρόοδος αυτή δεν αφορά όλους. Υπάρχουν πάσχοντες που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση των νέων θεραπειών, ενώ αρκετοί, κυρίως ενήλικες, αντιμετωπίζουν ήδη σοβαρές και μη αναστρέψιμες επιπλοκές, με αυξημένες ανάγκες νοσηλείας, θεραπείας και καθημερινής υποστήριξης.
Η Κυστική Ίνωση δεν είναι πλέον αποκλειστικά μια παιδιατρική νόσος. Είναι μια χρόνια, πολυσυστηματική πάθηση που συνοδεύει τους ανθρώπους σε όλη τους τη ζωή. Η Πολιτεία οφείλει να προσαρμόσει τις πολιτικές της και να εναρμονίσει τη νομοθεσία της με αυτή τη νέα πραγματικότητα, αναγνωρίζοντας τις ιδιαίτερες ανάγκες των ενηλίκων με κυστική ίνωση. Η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης έχει δημιουργήσει νέες κοινωνικές, εργασιακές, ασφαλιστικές και οικονομικές ανάγκες, τις οποίες το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο δεν καλύπτει επαρκώς.
Ο Σύλλογος έχει ήδη απευθυνθεί στα αρμόδια υπουργεία, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις και διεκδικήσεις για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει υπάρξει η απαιτούμενη ανταπόκριση.
Μεταξύ άλλων, ο Σύλλογος διεκδικεί:
- Θέσπιση ειδικού οικονομικού επιδόματος για όλους τους πάσχοντες με Κυστική Ίνωση, ανεξαρτήτως εργασιακής ή ασφαλιστικής κατάστασης. Οι ενήλικες, αναλαμβάνοντας εργασία, παρά τη σοβαρή αναπηρία τους και τις αυξημένες ανάγκες υγειονομικής φροντίδας που έχουν, χάνουν την οικονομική ενίσχυση που τους δίνεται από το κράτος, επειδή καθίστανται άμεσα ασφαλισμένοι.
- Αναγνώριση της κατ’ οίκον νοσηλείας ως προϋπόθεσης για τη χορήγηση της ειδικής άδειας των 22 ημερών στους δημοσίους υπαλλήλους. Η κατ’ οίκον νοσηλεία επιβάλλεται για ιατρικούς λόγους και για την αποφυγή επικίνδυνων διασταυρούμενων λοιμώξεων, αποτελώντας πλέον ιατρικώς αναγκαία μορφή νοσηλευτικής φροντίδας, η οποία αναπτύσσεται ολοένα και περισσότερο στο πλαίσιο των σύγχρονων συστημάτων υγείας.
- Προσαρμογή των εργασιακών και θεσμικών ρυθμίσεων στις ανάγκες των πασχόντων, με τη συμπερίληψη και άλλων ειδικοτήτων για διορισμό σε φορείς του Δημόσιου Τομέα, με κύριο στόχο την επαγγελματική αποκατάσταση και κοινωνική ενσωμάτωση των πασχόντων που μέχρι πρότινος ήταν ανασφάλιστοι ή εξαρτημένοι από τους γονείς τους.
- Παράλληλα, ο Σύλλογος πέρα από την ουσιαστική κοινωνική και εργασιακή προστασία, διεκδικεί από την Πολιτεία ισότιμη και άμεση πρόσβαση όλων των πασχόντων στις σύγχρονες θεραπείες που διαρκώς εξελίσσονται και ανακαλύπτονται, ζητάει εξειδικευμένη ιατρική παρακολούθηση από ομάδα ιατρών λόγω της πολυσυστηματικότητας της νόσου και των προβλημάτων που ανακύπτουν ενόψει της ενηλικίωσης των περισσότερων ασθενών.
- Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει επίσης ο Σύλλογος στην ενίσχυση της δωρεάς οργάνων, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για τους ασθενείς που βρίσκονται σε λίστα αναμονής για μεταμόσχευση.
Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, η ενίσχυση της κουλτούρας δωρεάς οργάνων και η ουσιαστική υποστήριξη του συστήματος μεταμοσχεύσεων σε όλα τα στάδιά του αποτελούν επιτακτική ανάγκη.
Η θεραπευτική πρόοδος πρέπει να συνοδεύεται από κοινωνική δικαιοσύνη, ίσα δικαιώματα, ουσιαστική υποστήριξη και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.
Γιατί κάθε άνθρωπος δικαιούται την ευκαιρία να αναπνέει, να ζει και να σχεδιάζει το μέλλον του με αξιοπρέπεια και ελπίδα.