(Αρ. Πρωτ.: 174)
Στη συνάντηση της Διακομματικής ομάδας για την αναπηρία του Ευρωκοινοβουλίου (Disability Intergroup) με την Επίτροπο για την Ισότητα Hadja Lahbib στο Ευρωκοινοβούλιο μίλησε ο πρόεδρος της ΕΣΑμεΑ και του European Disability Forum (EDF) Ιωάννης Βαρδακαστάνης, θέτοντας τις γραμμές και τις κατευθύνσεις για το ευρωπαϊκό αναπηρικό κίνημα την επόμενη περίοδο, την Τετάρτη 28 Ιανουαρίου. Την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε και η καθιερωμένη δεξίωση που δίνουν από κοινού EDF και Διακομματική Ομάδα Ευρωβουλευτών για την Αναπηρία. Οι ομιλίες του κ. Βαρδακαστάνη επισυνάπτονται.
Μεταξύ άλλων ο κ. Βαρδακαστάνης επεσήμανε:
«Μπαίνουμε στο 2026 αντιμετωπίζοντας σημαντικές προκλήσεις. Το πολιτικό περιβάλλον είναι δύσκολο. Το γεωπολιτικό πλαίσιο είναι ασταθές. Η ισότητα και το διεθνές δίκαιο αμφισβητούνται όλο και περισσότερο. Ωστόσο, όπως δηλώσαμε από κοινού κατά την Ευρωπαϊκή Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία: το αναπηρικό κίνημα δεν θα παραμείνει σιωπηλό. Διότι η σιωπή σημαίνει παράδοση, και η παράδοση δεν αποτελεί επιλογή.
Το γνωρίζουμε από την εμπειρία μας. Έχουμε επιτύχει πολλά μαζί: οργανώσεις ατόμων με αναπηρία, σύμμαχοι στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, υποστηρικτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και εταίροι στα κράτη μέλη. Η πρόοδος δεν ήταν ποτέ αποτέλεσμα της δράσης ενός μόνο θεσμικού οργάνου, αλλά πάντα αποτέλεσμα της συνεργασίας, της εμπιστοσύνης και της προώθησης των σωστών κατευθύνσεων.
(…)Όσον αφορά στη Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί τα τελευταία χρόνια, πολλά εμπόδια παραμένουν βαθιά ριζωμένα. Το χάσμα στην απασχόληση μεταξύ ατόμων με και χωρίς αναπηρία δεν έχει μεταβληθεί σχεδόν καθόλου. Για τον λόγο αυτό, στην επόμενη φάση της Στρατηγικής, προτείνουμε μια Εγγύηση της ΕΕ για την Απασχόληση και τις Δεξιότητες των Ατόμων με Αναπηρία, με στόχο να εξασφαλιστεί πραγματική και χωρίς αποκλεισμούς πρόσβαση σε ποιοτικές θέσεις εργασίας και δια βίου μάθηση.
Η ελεύθερη κυκλοφορία, ένα θεμελιώδες δικαίωμα της ιθαγένειας της ΕΕ, εξακολουθεί να είναι απρόσιτη για πολλά άτομα με αναπηρία. Η μη προσβασιμότητα των μεταφορών και των δημόσιων χώρων, τα κατακερματισμένα συστήματα στήριξης και οι πολύπλοκες διοικητικές διαδικασίες συνεχίζουν να περιορίζουν την κινητικότητα. Για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα, προτείνουμε τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού Προσβασιμότητας, μια νομοθετική πρωτοβουλία για την κάλυψη των υπολειπόμενων κενών της κάρτας αναπηρίας της ΕΕ και ένα πακέτο μέτρων για την προσβασιμότητα των μεταφορών που θα περιλαμβάνει προϋποθέσεις προσβασιμότητας για τους διάφορους τρόπους μεταφοράς.
Σε πολλά κράτη μέλη, η ιδρυματοποίηση αυξάνεται και συνεχίζονται πρακτικές που υπονομεύουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, σε σαφή αντίθεση με τη Σύμβαση. Ως απάντηση, το EDF ζητά την ανάληψη πιο αποφασιστικών δράσεων για την υποστήριξη της ανεξάρτητης διαβίωσης, τον τερματισμό πρακτικών όπως η αναγκαστική στείρωση και τη διασφάλιση επαρκούς χρηματοδότησης για προσβάσιμη στέγαση, μεταξύ άλλων μέτρων. Μία από τις συγκεκριμένες δράσεις που προτείνουμε για να εξασφαλίσουμε πρόοδο στην αποϊδρυματοποίηση σε εθνικό επίπεδο είναι να συνδέσουμε αυτό το θέμα με τη διαδικασία του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου και τα εθνικά σχέδια για τη λήψη κονδυλίων της ΕΕ στο επόμενο δημοσιονομικό πλαίσιο.
(…)Χρειαζόμαστε μεγαλύτερες επενδύσεις σε κοινωνικούς στόχους. Χρειαζόμαστε σαφή διάθεση πόρων για την συμπερίληψη. Και πρέπει να επαναφέρουμε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και την απαγόρευση χρηματοδότησης κλειστών ιδρυμάτων ως προϋποθέσεις για τη χρήση των κονδυλίων της ΕΕ. Είναι απλά αδιανόητο ότι η Σύμβαση αναφέρεται μόνο στις αιτιολογικές σκέψεις και δεν τηρείται ως οριζόντια αρχή που καθοδηγεί τις δαπάνες της ΕΕ. Οι προϋπολογισμοί αποκαλύπτουν τις προτεραιότητες, και η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία πρέπει να είναι μία από αυτές».
